معرفی کتاب مرگ ایوان ایلیچ:
ماجرای مردی که هنگام مرگ شک دارد که آیا واقعاً زندگی کرده است؟
📝کتاب مرگ ایوان ایلیچ داستان قاضی صاحبمنصب روسی است که ماجرای کتاب با مرگ او آغاز میشود.
مردی که در انتظار مرگ نشسته بود چون دیگر طاقت درد را نداشت . کسی که ، خانواده اش که سال ها برای آن ها زحمت می کشیده به او بیتوجهی میکردند .
📓 بخش هایی از کتاب:👇🏻
✔️تلخترین رنج ایوان ایلیچ آن بود که هیچکس آنجور که او میخواست غم او را نمیخورد. او گاهی بعد از رنجی طولانی بیش از همهچیز دلش میخواست که (گرچه از اقرار به این معنا شرم داشت) کسی برایش مثل طفل بیماری غمخواری کند.
✔️پیوسته در تنهایی به همان معمای ناگشودنی میاندیشید. «یعنی چه؟ آیا بهراستی باید مرد؟» و ندای درونش جواب میداد: «بله، حقیقت است و باید مرد.» میپرسید: «ولی آخر اینهمه رنج برای چیست؟» و ندا جواب میداد: «دلیلی نیست! برای هیچ!» و همین.
✔️دلش میخواست مثل طفلی که ناز و نوازشش میکنند رویش را ببوسند یا برایش اشک بریزند و دلداریاش بدهند.
✔️«تمام آنچه برایش زندگی کردهای و میکنی دروغ است و فریبی که زندگی و مرگ را از تو پنهان میدارد.»
✔️فکر مرگ یک دوست نزدیک در دل دوستانی که این خبر را میشنیدند، طبق معمول، احساس شادی خاصی پدید میآورد. خوشحالی از اینکه او مرد و من نمردم.
✔️گاهی شرار امیدی در دلش میدرخشید و گاهی دریای آشفتهٔ ناامیدی بود و مدام درد و درد و مدام اندوه سیاه که جانش را میگزید. تنها که میماند سخت افسرده بود و میخواست کسی را صدا کند تا همدمش باشد اما از پیش میدانست که با دیگران حالش از اینکه بود بدتر میشد.
کتاب مرگ ایوان ایلیچ نویسنده(لیو تالسوی) مترجم سروش حبیبی انتشارات چشمه قطع رقعی جلد شومیز تعداد صفحات 104 وزن 200گرم
960,696 تومان
توضیحات
معرفی کتاب مرگ ایوان ایلیچ:
ماجرای مردی که هنگام مرگ شک دارد که آیا واقعاً زندگی کرده است؟
📝کتاب مرگ ایوان ایلیچ داستان قاضی صاحبمنصب روسی است که ماجرای کتاب با مرگ او آغاز میشود.
مردی که در انتظار مرگ نشسته بود چون دیگر طاقت درد را نداشت . کسی که ، خانواده اش که سال ها برای آن ها زحمت می کشیده به او بیتوجهی میکردند .
📓 بخش هایی از کتاب:👇🏻
✔️تلخترین رنج ایوان ایلیچ آن بود که هیچکس آنجور که او میخواست غم او را نمیخورد. او گاهی بعد از رنجی طولانی بیش از همهچیز دلش میخواست که (گرچه از اقرار به این معنا شرم داشت) کسی برایش مثل طفل بیماری غمخواری کند.
✔️پیوسته در تنهایی به همان معمای ناگشودنی میاندیشید. «یعنی چه؟ آیا بهراستی باید مرد؟» و ندای درونش جواب میداد: «بله، حقیقت است و باید مرد.» میپرسید: «ولی آخر اینهمه رنج برای چیست؟» و ندا جواب میداد: «دلیلی نیست! برای هیچ!» و همین.
✔️دلش میخواست مثل طفلی که ناز و نوازشش میکنند رویش را ببوسند یا برایش اشک بریزند و دلداریاش بدهند.
✔️«تمام آنچه برایش زندگی کردهای و میکنی دروغ است و فریبی که زندگی و مرگ را از تو پنهان میدارد.»
✔️فکر مرگ یک دوست نزدیک در دل دوستانی که این خبر را میشنیدند، طبق معمول، احساس شادی خاصی پدید میآورد. خوشحالی از اینکه او مرد و من نمردم.
✔️گاهی شرار امیدی در دلش میدرخشید و گاهی دریای آشفتهٔ ناامیدی بود و مدام درد و درد و مدام اندوه سیاه که جانش را میگزید. تنها که میماند سخت افسرده بود و میخواست کسی را صدا کند تا همدمش باشد اما از پیش میدانست که با دیگران حالش از اینکه بود بدتر میشد.